Yorgunum ustam!
yorgunum
omuzlarımda ki yük bedenimden ağır
hani bir insanın önce sesini unutursun ya
sonra gülümsemesini
ve ardından yüzünü
benim ardımdan hatırlanacak bir şeyim kalmadı.
sesim boğuk
kalın duvarların arasına hapsolmuş
Ziyaretiniz için teşekkürler. Yorumlarınızı bekliyoruz.
Yorumlar
Yorum Gönder
Yorum yaptığın için teşekkürler.